ربیثی

ربیثی . [ رِب ْ بی ثا ] (ع ص ) ربیثا. کار بازدارنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

ربیثی . [ رِب ْ بی ثا ] (ع مص ) ربث . بازداشتن کسی از حاجت خود. (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) آنچه شخصی را از چیزی بازمی دارد، و آن در اصل مصدر است . (از اقرب الموارد).