رتوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رتوت . [ رُ ] (ع مص ) رتت . کندزبان گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) . رتت . (ناظم الاطباء). و رجوع به رَتَت شود.
رتوت . [ رُ ] (ع اِ) ج ِ رَت ّ، یقال هؤلاءِ رتوت البلد؛ ای رؤساؤها. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج ِ رَت ّ. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و رجوع به رَت ّ شود.