رجد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رجد. [ رَ ] (ع مص ) لرزیدن . (آنندراج ). لرزیدن شخص : رُجِدَ الرجل (مجهولاً) رجداً؛ لرزید آن مرد. (از ناظم الاطباء). لرزیدن : رُجِدَرجداً (مجهولاً). (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رجد. [ رَ ] (ع مص ) لرزیدن . (آنندراج ). لرزیدن شخص : رُجِدَ الرجل (مجهولاً) رجداً؛ لرزید آن مرد. (از ناظم الاطباء). لرزیدن : رُجِدَرجداً (مجهولاً). (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).