رجوب

رجوب . [ رُ ] (ع اِ) ج ِ رَجَب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ازاقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به رَجَب شود.

رجوب . [ رُ ] (ع مص ) مصدر به معنی رجب . (ناظم الاطباء). بزرگ داشتن کسی را (منتهی الارب ) (آنندراج ). بزرگ داشتن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ تنها برآمدن چوب . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ به سخن بد متهم کردن کسی را و دشنام دادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ ترسیدن . (مصادر اللغه ٔ زوزنی ) (از اقرب الموارد).