رجوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رجوس . [ رَ ] (ع ص ) بعیر رجوس ؛ شتر سخت بانگ کننده . (از اقرب الموارد). شتر بانگ کننده . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ آسمان سخت غرنده . (ناظم الاطباء). ◄ دریای مواج . (از اقرب الموارد). ◄ آنکه آب چاه را به مرجاس اندازه می کند. (ناظم الاطباء).