رجو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رجو. [ رُ ج ُوو ] (ع مص ) رَجْو. امید داشتن و مأیوس نگشتن . (ناظم الاطباء). رجوع به رَجْو و رَجا و رَجاء و رجاة و مرجاة شود. ◄ ترسیدن . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و رجوع به رَجْو و رَجاء و رجاءة و رجاوة شود.
رجو. [ رَج ْوْ ] (ع مص ) رجاء. امید. (منتهی الارب ) (آنندراج ). امید داشتن . مأیوس نگشتن . (ناظم الاطباء). امید داشتن . (تاج المصادر بیهقی ) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به رُجُوّ و رجاو رجاء و رجاوة و رجاة و مرجاة شود. ◄ ترسیدن، قوله تعالی : ما لکم لاترجون ﷲ وقاراً. (قرآن ١٣/٧١)؛ ای لاتخافون عظمةاﷲ. (از ناظم الاطباء). ترسیدن . (تاج المصادر بیهقی ). ترسیدن . یقال : «لقیت هولاً ما رجوته ». (از اقرب الموارد). و رجوع به رَجاء و رُجُوّ و رجاوة و رجاءة و رجاة و مرجاة شود.