رحمن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رحمن . [ رَ ما ] (ع ص ) رحمان . (ناظم الاطباء): بسم اﷲ الرحمن الرحیم ؛ بنام خداوند بخشاینده ٔ مهربان . و رجوع به رحمان شود.
رحمن . [ رَ ما ] (اِخ ) الرحمن . نام سوره ٔ پنجاه وپنجم از قرآن کریم، در مکه نازل شده و دارای ٧٨ آیه است : معشرالجن سوره ٔ رحمن بخوان تستطیعوا تنفذوا را بازدان . مولوی .