رخ تافتن

رخ تافتن . [ رُ ت َ ] (مص مرکب ) روی تافتن . روی برتافتن . روی برگرداندن . اعراض کردن : گرفته پای تختش را فلک رخ نتابدجاودانه بخت از او رخ . قطران تبریزی (از جهانگیری ). شبی رخ تافته زین دیرفانی به خلوت در سرای ام هانی . نظامی . شرح این کوته کن و رخ زین بتاب دم مزن واﷲ اعلم بالصواب . مولوی . کدام دوست بتابد رخ از محبت دوست کدام یار بپیچد سر از ارادت دوست . سعدی . و رجوع به رخ تابیدن شود.