رخاف
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخاف . [ رِ ] (ع ص، اِ) ج ِ رَخْف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ رَخیفة، به معنی خمیر تنک و سست ومسکه ٔ تنک و سست . (از منتهی الارب ). ◄ ج ِرَخْفة. (ناظم الاطباء). ◄ سنگ های نرم و سست . (آنندراج ) (منتهی الارب ). ج ِ رَخْفة. سنگهای نرم و سبک . (از اقرب الموارد). و رجوع به رَخْفة شود.