رخت آویز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخت آویز. [ رَ ] (نف مرکب ) که رخت را بیاویزد. که لباس را بیاویزد. ◄ (اِ مرکب )جارختی . میخ یا آویزه ای که بدان رخت آویزان کنند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخت آویز. [ رَ ] (نف مرکب ) که رخت را بیاویزد. که لباس را بیاویزد. ◄ (اِ مرکب )جارختی . میخ یا آویزه ای که بدان رخت آویزان کنند.