رخت برنهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخت برنهادن . [ رَ ب َ ن ِ / ن َ دَ ](مص مرکب ) گرد آوردن و نهادن بنه و اسباب . بمجاز، آماده ٔ سفر و رحلت شدن . آماده ٔ مرگ گشتن : بدو گفت ما برنهادیم رخت تو بگذار تابوت و بردار تخت . فردوسی . بدو گفت ما برنهادیم رخت تو برخیز اکنون بپرداز تخت . فردوسی .