رخنه جو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخنه جو. [ رَ ن َ /ن ِ ] (نف مرکب ) جوینده ٔ رخنه و شکاف و سوراخ . ◄ مجازاً، عیب جوی . که نقص و عیب کار را بجوید.که جویای عیب و فساد و تباهی کار باشد : جمله گفتند ای حکیم رخنه جو این فریب و این جفا با ما مگو. مولوی .