رخنه رخنه

رخنه رخنه . [ رَ ن َ / ن ِ رَ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) شکاف شکاف . چاک چاک . سوراخ سوراخ : تن نای شد رخنه رخنه ز غم که دیگر نخواهد برآمدش دم . فردوسی . زآن زمینها که رخنه کرد عجوز مانده آن خاک رخنه رخنه هنوز. نظامی . ◄ کنگره دار. دندانه دار : ز عین فعل براق مواکبت دل قاف هزار بار شده رخنه رخنه چون سر سین . سلمان ساوجی .