ردافی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ردافی . [ رُ فا ] (ع ص، اِ) ج ِ ردیف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). یقال : و جاؤا ردافی ؛ ای یتبع بعضهم بعضاً. (منتهی الارب ). ◄ سپس سوار نشیننده . واحد و جمع در آن یکسان است . ◄ سرودگویان شتر. حُداة. ◄ یاری گران . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).