رزق الحسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزق الحسن . [ رِ قُل ْ ح َ س َ ] (ع اِ مرکب ) آنچه به صاحبش رسد بی آنکه در طلب آن رنج و زحمتی بکشد. و گفته شده است : آنچه بدون کسب و حساب و بطور غیرمنتظره بدست آید. (از تعریفات جرجانی ). آنچه به صاحبش رسد بی آنکه در طلب آن رنج و زحمتی بکشد. (از اقرب الموارد).