رزق موعود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزق موعود. [ رِ ق ِ م َ / مُو ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یکی از رزق های چهارگانه در عرف مشایخ، و آن آن است که حق تعالی مر صالحان و عابدان را بدان وعده کرده است : و من یتق اﷲ یجعل له مخرجاً. و یرزقه من حیث لایحتسب .(قرآن ٢/٦٥ و ٣). (از کشاف اصطلاحات الفنون ). و رجوع به رزق و رزق مقسوم و رزق مضمون و رزق مملوک شود.