واژه جو

رزق هوایی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رزق هوایی . [ رِ ق ِ هََ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) روزی غیرمترقب که بی توسط اسباب برسد. (آنندراج ) : که مشتی طفل از آن رزق هوایی شوند آسوده از انگشت خایی . طالب آملی (از آنندراج ).

معنی رزق هوایی | واژه جو