رزین
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رَ) [ ع. ] (ص.) ۱- محکم، استوار. ۲- باوقار، سنگین.
(رِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- صمغ، سقز. ۲- روکش چرخ بعضی وسایل نقلیه موتوری.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رَ) [ ع. ] (ص.) ۱- محکم، استوار. ۲- باوقار، سنگین.
(رِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- صمغ، سقز. ۲- روکش چرخ بعضی وسایل نقلیه موتوری.