رستخیز انگیختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رستخیز انگیختن . [ رَ ت َ / رَ اَت َ ] (مص مرکب ) شور و غوغا ایجاد کردن : یک شهر همی فسون و رنگ آمیزند تا بر من و بر تو رستخیز انگیزند. طاهر چغانی . چرا چون پلنگان به چنگال تیز نینگیزد از خان او رستخیز. فردوسی . و رجوع به رستخیز و رستخیز برانگیختن و رستخیز برآوردن شود.