رستغفری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رستغفری . [ رَ ت َ ف َ ] (اِخ ) داودبن عمرو رستغفری اشتیخنی .او از احمدبن هشام اشتیخنی روایت کرد و محمدبن ابراهیم بن حمدویه از او روایت دارد. (از لباب الانساب ).
رستغفری . [ رَ ت َ ف َ ] (ص نسبی ) منسوب است به رستغفر که دیهی است از دیه های اشتیخن از سغد سمرقند. (از لباب الانساب ).