رستم دستان

رستم دستان .[ رُ ت َ م ِ دَ ] (اِخ ) رستم، پهلوان مشهور. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از شعوری ج ٢ ورق ٢٥) : رستم را نام اگرچه سخت بزرگست زنده بدویست نام رستم دستان . رودکی . به حرب کردن و پیروز گشتن اندر حرب برادر علی و یار رستم دستان . فرخی . سامه کجا یافت ز دستان او رستم دستان و نه دستان سام . ناصرخسرو. کی توان کردن ترا با رستم دستان قیاس ورچه رستم بود در گیتی بمردی داستان . امیرمعزی . سوارشان همه هر یک چو سام بن بیژن پیاده شان همه هر یک چو رستم دستان . قطران تبریزی . بروز جود تو بی نام حاتم طایی بروز حرب تو بی نام رستم دستان . قطران . وز دواتش که نیستان هزاران شیر است شور صد رستم دستان به خراسان یابم . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٢٩٩). زین همرهان سست عناصر دلم گرفت شیر خدا و رستم دستانم آرزوست . مولوی . و رجوع به احوال و اشعار رودکی ج ٢ ص ٧١١ و ج ٣ ص ٩٨٨ و ١٠١٦ و فهرست حبیب السیر چ خیام ج ١ و فهرست سبک شناسی ج ٢ و فهرست تاریخ سیستان و فهرست لباب الالباب ج ٢و نزهةالقلوب ج ٣ ص ٦٩ و رستم و رستم زال شود. ◄ (اِ مرکب ) به اصطلاح بسحاق اطعمه، اکول و کسی که در خوردن پیشدستی کند. (ناظم الاطباء) (آنندراج ).