رستنین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رستنین . [ رُ ت َ ] (ص نسبی، اِ) مزیدعلیه رستنی . (آنندراج از غوامض سخن ) : ازین مایه نبودی رستنین را نبودی جانور روی زمین را. (ویس و رامین ). و رجوع به رستنی و رستمین شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رستنین . [ رُ ت َ ] (ص نسبی، اِ) مزیدعلیه رستنی . (آنندراج از غوامض سخن ) : ازین مایه نبودی رستنین را نبودی جانور روی زمین را. (ویس و رامین ). و رجوع به رستنی و رستمین شود.