رسیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رسیس . [ رَ ] (ع ص ) ثابت و استوار. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). چیز ثابت . (از دهار) (از اقرب الموارد). ◄ مرد زیرک خردمند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) خبری که به صحت نرسیده باشد. ◄ اول دوستی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ اول تب . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). آغاز تب . (از اقرب الموارد).