رشادت

(رَ دَ) [ ازع. ] (اِمص.) دلیری، شجاعت.<br>

(رَ دَ) [ ازع. ] (اِمص.) دلیری، شجاعت.

رشادت . [ رَ دَ ] (از ع، اِمص ) راستی . (ناظم الاطباء). به راه راست بودن . (غیاث اللغات ) (از آنندراج ). ◄ قدرت و شجاعت و استعمال قدرت .(ناظم الاطباء). این صیغه را در لغت نیافتم و بر فرض وجود، معنیی که در تداول ما به آن می دهند یعنی دلیری و شجاعت و جسارت هیچ در این ماده نیست . (یادداشت مؤلف ). رشادت که به معنی شجاعت و دلیری استعمال می شود از مصادر ساختگی است، در کتب لغت رشاد بدون تاء است و آن هم به معنی رستگاری است نه دلیری . (نشریه ٔ دانشکده ٔ ادبیات تبریز سال ١ شماره ٔ ٥). ◄ سختی و درشتی آمیخته با رحم و شفقت . (ناظم الاطباء).

دلیری، دلاوری، جوانمردی، پهلوانی، پردلی