رشاقت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رشاقت . [ رَ ق َ ] (از ع، اِمص ) خوش قد و بالایی . باریک اندامی و نیکوقدی . خوش قد و بالا شدن . زیبایی در بالا و قد. خوش قد و قامتی . (یادداشت مؤلف ). نیکوقد شدن . (غیاث اللغات از منتخب اللغات ). و رجوع به رشاقة شود.