رشتک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشتک . [رِ ت َ ] (اِ) رشته که پیوک و عرق معدنی نیز گویند. (ناظم الاطباء). بیماریی است ویژه ٔ سرزمین بخارا که رشته نیز گویند، و کاف علامت تصغیر است . (از شعوری ج ٢ ورق ١٨). و رجوع به رشته در همین معنی شود. ◄ ریسمان کوچک و خرد. (آنندراج ). ◄ رسوایی و جرم . (آنندراج ).