رشدیه

رشدیه . [ رُ دی ی َ ] (اِخ ) حاجی میرزا حسن تبریزی، معروف به رشدیه . وی از اولین کسانی بوده است که در حدود پنجاه سال پیش از این ابتدا در تبریز و سپس در اوایل سلطنت مظفرالدین شاه مدرسه ٔ ابتدائی بسبک جدید در سنه ٔ ١٣١٥ هَ . ق . در تهران تأسیس نمود، و چون کلمه ٔ رشدیه در اصطلاح عثمانیان آن وقت به معنی مدرسه ٔ ابتدائی بوده است از اینرو به این اسم معروف شد. او در اواخر سلطنت مظفرالدین شاه در عهد صدارت عین الدوله با عده ای دیگر از آزادی خواهان قریب یکی دو سال به کلات تبعید شد. وی از سال ١٣٤٥ هَ . ق . در قم اقامت گزید و تا آخر عمر در همانجا متوطن بود و سرانجام در سال ١٣٦٣ هَ . ق . مطابق ١٩ آذر ١٣٢٣ هَ . ش . در همان شهر در سن نودوشش سالگی درگذشت . تولد او بسال ١٢٦٧هَ . ق . در تبریز بوده است . (از وفیات معاصرین به قلم محمد قزوینی، مجله ٔ یادگار سال ٣ - شماره ٔ ١٠).