رشون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشون . [ رُ ] (ع ص ) گوسپندان چرنده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
رشون . [ رُ ] (ع مص ) مصدر به معنی رَشْن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). طفیلی گردیدن . (تاج المصادر بیهقی ). و رجوع به رَشْن شود.