رشوه خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشوه خور. [ رِش ْ / رُش ْ وَ / وِ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) رشوه گیر. آنکه رشوه و پاره می گیرد. (ناظم الاطباء). رشوه خوار. (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به رشوه گیر و رشوه خوار و رشوه خواره شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشوه خور. [ رِش ْ / رُش ْ وَ / وِ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) رشوه گیر. آنکه رشوه و پاره می گیرد. (ناظم الاطباء). رشوه خوار. (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به رشوه گیر و رشوه خوار و رشوه خواره شود.