رشوه ده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رشوه ده . [ رِش ْ / رُش ْ وَ / وِ دِه ْ ] (نف مرکب ) رشوه دهنده . رشوت ده . پاره دهنده . راشی . (یادداشت مؤلف ) : بگو آنچه دانی که حق گفته به نه رشوت ستانی و نه رشوه ده . سعدی (بوستان ). و رجوع به رشوت و رشوت دادن شود.