رشو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشو. [ رَش ْوْ ] (ع مص ) پاره و رشوه دادن کسی را. (ناظم الاطباء). پاره دادن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رشوت دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر اللغه ٔ زوزنی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشو. [ رَش ْوْ ] (ع مص ) پاره و رشوه دادن کسی را. (ناظم الاطباء). پاره دادن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رشوت دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر اللغه ٔ زوزنی ).