رشید طلیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشید طلیع. [ رَ طَ ] (اِخ ) رشیدبن علی بن حسن بن ناصیف، از آل طلیع. مؤسس حکومت شرق اردن و از رجال نامی اداری و ملی بود. زادگاه رشید در جُدَیْدَة از دیه های شوف در لبنان است . او در سوق الغرب و بیروت و بعد در مدرسه ٔ فلکیه در استامبول به تحصیل پرداخت و به مشاغل عالی اداری رسید و پس از احراز مناصبی مهم در سال ١٩٢٢م . اولین دولت اردن به ریاست وی تشکیل شد ولی چون با استعمار و دست اندازی انگلستان در آن سرزمین به مخالفت برخاست شریف عبداﷲبن حسین او را منکوب کرد.رشید مدتی به مصر رفت و در آنجا نیز با ملّیّون سوریه همکاری داشت تا سرانجام پس از حوادث بسیار مرگش فرارسید و هنگامی که بیش از پیش به وجودش احتیاج بود در ده شبکار در جبل الدروز بدورد زندگی گفت . تولد رشید به سال ١٢٩٤ هَ . ق . / ١٨٧٧ م . و مرگ او سال ١٣٤٥ هَ . ق . / ١٩٢٦م . بود. (از اعلام زرکلی چ جدید ج ٣).