رشیدالدین وطواط | رباعیات | شماره ۱۰ - در تغزل

چشمی دارم، همه پر از صورت دوست با دیده مرا خوشست، چون دوست دروست از دیده و دوست فرق کردن نه نکوست یا اوست بجای دیده یا دیده خود اوست