رشیدالدین وطواط | رباعیات | شماره ۳۴ - در تغزل

بویت شنوم ز باد، بیهوش شوم نامت شنوم ز خلق، مدهوش شوم اول سخنم تویی، چو در حرف آیم و اندیشه من تویی چون خاموش شوم