رشیدالدین وطواط | رباعیات | شماره ۴ - در تغزل

معشوقه دلم بتیر اندوه بخست حیران شدم و کسم نمی‌گیرد دست مسکین تن من بپای محنت شد پست دست غم دوست پشت من خرد شکست