رشیدالدین وطواط | غزلیات | شماره ۱

از طره تو غیرت مشک سیاه راست وز چهره تو حیرت خورشید و ماه راست عادت ربودن دل و پیشه هلاک جان آن دو رخ سپید و دو چشم سیاه راست پوشی همه قبا و کلاه وز حرمتت این عز و جاه بین که قبا و کلاه راست دیده گناه کرد که: در تو نگاه کرد پس چون عقوبت از تو دل بی‌گناه راست؟ خوبی ترا و عشق مرا و سریر ملک خوارزمشاه اتسز خوارزمشاه راست