رشیدالدین وطواط | مقطعات | شماره ۳۶ - در مرثیه فخرالدین

گزین فخر دین، آن شجاعی، که چرخ مرو را بمردی قرینه ندید بجام رضا همچو مردان مرد شراب قضا بستد و در کشید ز دار فنا شد بدار بقا در آن خطه جای اقامت گزید مپنداردا، هیچ کوته نظر که آن شخص در زیر خاک آرمید بلی، از جهان فرومایه رفت و لیکن بفردوس اعلی رسید بپر سعادت چو روح الامین بدین سقف زنگارگون بر پرید چو از عیب هاجان او پاک باد برون رفت ازین خاکدان پلید