رشیدالدین وطواط | مقطعات | شماره ۶ - در حق شمس الدین وزیر

ای شمی دین جمال تو اصل سعادتست درگاه فرخ تو سپهر سیادتست هم عفو احتمال ترا رسم سیرتست دور سپهر هست چنان کت ارادتست من عاجزم ز گفتن مدحت، که مدح تو از هر چه از ضمیر من آید زیادتست بوسند اهل شرع جناب ترا، از آنک بوسیدن جناب تو عین عبادتست