واژه جو

رصاغ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رصاغ . [ رُ ] (اِخ ) نام جایگاهی است . (از معجم البلدان ). موضعی است . (از منتهی الارب ).

رصاغ . [ رِ ] (ع اِ) رسنی که بدان ستور را بندند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). رساغ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به رساغ شود.

معنی رصاغ | واژه جو