رضی‌الدین آرتیمانی | رباعیات | رباعی شماره ۶۳

تا چند زمانی و مکانی باشیم وامانده ز پای کاروانی باشیم آن روز که آب زندگانی می‌ریخت می‌خواست و بال زندگانی باشیم