رضی‌الدین آرتیمانی | غزلیات | غزل شماره ۱۳

چو در دور لبش تقوی حرام است خدایا، دور میخواران کدام است چه گویم از حدیث زلف و رویش چو مشرق مظهر هر صبح و شام است یکی صیاد در دامم فکندنست که فارغ هم ز صید و هم ز دام است یک آهنگ است اگر تو راست بینی که اینجا شعبه و آنجا مقام است ندانم کز چه رو این چرخ با ما همیشه در مقام انتقام است رضی گفتی کدام است از اسیران ببین رند خراباتی کدام است