رط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رط. [ رَطط ] (اِخ ) یا زط. موضعی است میان فارس و اهواز. (منتهی الارب ). منزلی است بین رامهرمز و ارجان، اصطخری گفته است که آن را از نواحی خوزستان نوشته اند. (از معجم البلدان ). شگفت آور است که یاقوت (ج ٢ ص ٧٩١) زط را اشتباهاً «رط» نوشته در حالی که از زط به خوبی اطلاع داشته و در تعریف «زط» (ج ٢ ص ٩٣٠) گوید: رودی است به نام این طایفه . (از سرزمینهای خلافت شرقی تألیف لسترنج ترجمه ٔ عرفانی ذیل ص ٢٦٣). رجوع به زط شود.