رطل خوردن

رطل خوردن . [ رَ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از شراب خوردن : صبر کردیم که در روزه چنان نیکو بود رطل خوردیم که در عید چنین نیکوتر. امیرمعزی . رطل دوگانه به خراج قوی توانند خورد. (مرزبان نامه ). اول پدر پیر خورد رطل دمادم تا مدعیان خرده نگیرند جوان را. سعدی .