رطل گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رطل گرفتن . [ رَ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب )کنایه از شراب خوردن . (یادداشت مؤلف ) : خواهی تا توبه کرده رطل بگیرد زخمه ٔ غوش ترا بفندق تر گیر . عماره ٔ مروزی . می خور که هر که آخر کار جهان بدید از غم سبک بر آمد و رطل گران گرفت . حافظ.