رعاث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعاث . [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رَعثَة و رَعَثَة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج ِ رعثة. (دهار). شارحان نصاب نوشته اند که به معنی گوشواره است . (غیاث اللغات ). ج ِ رعثة. گوشواره ها. (یادداشت مؤلف ). ◄ گلوبند. (آنندراج ) (از غیاث اللغات ). ◄ به معنی تاج چنانکه در نصاب آورده به نظر نیامده و همین در کنز نوشته . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).