رعبون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعبون . [ رَ ] (ع اِ) یا ربون . بیعانه . مزد. مؤلف نشوءاللغة گوید: عربون یا اربون و عامه رعبون گویند و برخی از فصیحان با حذف حرف اول [ربون ] گفته اند. (از نشوءاللغةص ٩٢). رجوع به ربون (در معنی بیعانه و مزد) شود.