رعث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعث . [ رُ ع َ ] (ع اِ) رُعُث . ج ِرعثة. (ناظم الاطباء). رجوع به رعثة یا رُعُث شود.
رعث . [ رَ ع َ ] (ع مص ) یا رَعث . سپید گشتن نرمه ٔ گوشت بز. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به رَعث در معنی مصدری شود.
رعث . [ رَ ] (ع مص ) اندک گرفتن . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ). ◄ سپید گشتن نرمه ٔ گوشت بز. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).