رعدآواز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعدآواز. [ رَ ] (ص مرکب ) که آوازی چون بانگ رعد دارد. تندرآوا. (یادداشت مؤلف ) : روزی صیادان پیلی وحشی گرفتند از این سبک گامی، گران انجامی، بادپایی، رعدآوازی، برق یازی، گفتی کوه بیستون است . (سندبادنامه ص ٥٦). در زیر ران آورد اغری محجلی عقیلی نژاد.... ابررفتاری، رعدآوازی، برق هیأتی، صاعقه هیبتی ... (سندبادنامه ص ٢٥١).