رعشنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعشنة. [ رَ ش َ ن َ ] (اِخ ) آبی است مر بنی عمروبن قریظ را از بنی بکربن کلاب سمیت برعشن ملک لحمیر کان به ارتعاش . (منتهی الارب ). نام دوچاه متعلق به بنی عمروبن قریظ. (از معجم البلدان ).
رعشنة. [ رَ ش َ ن َ ] (ع ص ) مؤنث رَعشَن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به رَعشَن شود.