رعوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعوس . [رَ ] (ع ص، اِ) کسی که سرش از غلبه ٔ خواب بجنبد. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ ماده شتری که سرش از نشاط لرزان باشد. (منتهی الارب ). ◄ ماده شتر شتاب رو که دستها را زودزود بردارد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ کسی که سرش از پیری لرزان باشد. ◄ نیزه ٔ نرم و جنبان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).